Ścieżka SMART FENG

 

Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, współpracujące z wnioskodawcą na podstawie umowy cywilnoprawnej nie są traktowane w module B+R jako personel projektu. Są każdorazowo traktowane jako podwykonawcy bez względu na charakter wykonywanych prac. Nie byłby to problem, gdyby nie to, że wg Instytucji Pośredniczących dla tych wydatków jest konieczność przeprowadzania postępowania ofertowego wg zasady konkurencyjności. Dotyczy to również osób, które współpracują z wnioskodawcą na podstawie umowy zawartej dużo wcześniej niż dzień złożenia wniosku.  Największym zaskoczeniem jest interpretacja PARP i NCBR, że nie ma w tym przypadku zastosowania wyłączenie ze stosowania zasady konkurencyjności, o którym mowa w Sekcji 3.2.1 Wytycznych w zakresie kwalifikowalności wydatków, pkt. 1)

 

 

 

Wg najnowszego podręcznika kwalifikowania wydatków nie ma już możłiwości kwalifikowania do dofinansownaia zakupu elementów służących do budowy prototypu i na stałe zainstalowanych w prototypie, instalacji pilotażowej lub demonstracyjnej.  Nie ma zatem możliwości kwalifikowania wydatków związanych z nabyciem środków trwałych, nawet jeżeli docelowo będą integralnym elementem prototypu czy linii pilotażowej/demonstracyjnej i nie będą przyjmowane do ewidencji środków trwałych jako osobne środki trwałe. Możliwe jest wyłącznie dofinansowanie kosztów amortyzacji takich środków trwałych przez okres i w zakresie, w jakim będą wykorzystane do realizacji prac B+R. To jedna z największych zmian w stosunku do dotychczasowych praktyk w POIR.

Jeżeli mamy do czynienia z budową środka trwałego będącego prototypem czy linią demonstracyjną, złożonego z zestawu aparatów, maszyn, urządzeń i innych środków trwałych to bez względu na przyjętą w jednostce polityką rachunkowości wnioskodawcy aby kwalifikować do dofinansowania wydatki związane z budową prototypów/linii demonstracyjnych mogą stosować podejście polegające na amortyzacji poszczególnych elementów prototypu/linii przez okres i w zakresie, w jakim będą wykorzystane do realizacji prac B+R.

Ocenie w kryterium Zdolność wnioskodawcy do finansowej realizacji projektu ocenie podlega, czy wnioskodawca przedstawił adekwatne źródła finansowania realizacji projektu tj. czy przedstawiony w modelu finansowym plan zapewnienia środków finansowych na sfinansowania łącznie wszystkich zaproponowanych we wniosku zadań z uwzględnieniem dofinansowania jest realistyczny i wiarygodny. Możliwości wykazania środków na tzw. wkład własny w modelu finansowym jest kilka np. przeznaczenie skumulowanych zysków z lat ubiegłych na projekt, środki pieniężne na rachunku, podniesienie kapitału, kredyty (w przypadku modułu B+R np. obrotowe czy kredyty w rachunku) lub pożyczki np. od udziałowców czy nowych inwestorów. Które z tych źródeł finansowania są wiarygodne i adekwatne? Praktyka oceny wniosków pokazuje, że to zależy od oceniających. Jedni oczekują posiadania środków pieniężnych na rachunku na cały wkład własny, co przy długich i dużych projektach jest dużym poczuciem humoru, a inni akceptują finansowanie projektu z prognozowanych zysków w okresie realizacji projektu. Inaczej to kryterium może być oceniane w spółkach dojrzałych i mających już określoną pozycję na rynku, a inaczej w spółkach młodych, aspirujących do wejścia na rynek z nowym rozwiązaniem. Dotychczasowe praktyki pokazują, że w przypadku tych drugich wymaga się dużo więcej i uwiarygodnienie ścieżki finansowania projektu musi się opierać na zabezpieczeniu wkładu własnego przez zobowiązanie inwestorów, pożyczkodawców do zapewnienia finansownania lub w formie zgromadzonych środków pieniężnych na rachunku bankowym. 

Zapis instrukcji do wniosku brzmi „Jeśli Lider konsorcjum lub jeden z członków konsorcjum posiada prawną możliwość odzyskania VAT, w tym częściowego odzyskania VAT wówczas ten podatek jest niekwalifikowalny w całym projekcie” Oznacza to, że podatek VAT jest niekwalifikowany w całym projekcie nawet jeśli tylko jeden z członków konsorcjum posiada prawną możliwość jego odzyskania, a tak jest w zdecydowanej większości przedsiębiorstw. Zatem jeżeli jednostka naukowa ponosi w projekcie koszty operacyjne lub dot. podwykonawstwa to kwalifikuje je w kwocie netto i tym samym VAT stanowi koszt, który musi ponieść ze środków własnych.